بازی Lost Planet یكی از عناوین انحصاری Capcom برای Microsoft بود. آن زمان Capcom دو عنوان Lost Planet و Dead Rising را روی X360 عرضه كرد كه علاوه بر اینكه بازی های موفقی بودند، فروش بالایی هم به همراه داشتند كه نتیجه عرضه شدن LP پس از یك سال برای PS3 بود. پس از تایید شدن LP2 بسیاری از طرفداران نسخه قبل چشم به راه این قسمت بودند كه متاسفانه Capcom در تمام زمینه ها شكست خورد.

داستان

داستان نسخه اول اگرچه قوی نبود، ولی باز مخاطب را ترقیب به ادامه دادن می كرد. سیاره ای در كهكشان وجود دارد كه تماما از یخ و برف پوشیده شده است. عملا زندگی در چنین جایی برای انسان ها غیر ممكن است. به همین دلیل ماده ای به نام Thermal Energy از درون سیاره پیدا شده كه انرژی بسیار قوی ای دارد و در نتیجه گرمای زیادی تولید می كند. این بار در LP2 داستان 10 سال پس از حوادث نسخه قبل اتفاق می افتد. سیاره E.D.N III طی این ده سال به خورشید نزدیك تر شده و یخ های آن كم كم در حال ذوب هستند. این سیاره در گذشته كاملا پوشیده از برف و كوهای بزرگ یخی بوده، ولی با ذوب شدن یخ ها آبشارها و رودهای فراوانی تشكیل شده اند كه در نهایت فضای جنگلی و نابی را خلق كرده اند. گذشته از این اتفاقات، این سیاره همچنان سرد است و برف به وفور در آن دیده می شود. داستان از این جا شروع می شود كه TE را باید از سطح زیرین سیاره و جانورهای موجود در آن كه قطعا مالكین و صاحبان سیاره هستند، به دست آورد. انسان ها برای بقا وارد جنگی بزرگ با میزبان ها می شوند و داستان طوری پیش می رود كه خود انسان ها به دو دسته تقسیم می شوند. سودجویانی كه با نام Pirate به دنبال TE هستند و انسان هایی كه TE را تنها برای بقا می خواهند. با آب شدن یخ ها و به دست آمدن TE، انسان ها راحت تر می توانند زندگی كنند و تجهیزات نظامی آن ها بسیار قوی تر می شود، از طرفی گرم تر شدن سیاره E.D.N III و تغییر آب و هوایی این اكوسیستم، باعث شده ساكنین بومی این جزیره كه همان هیولاها هستند قوی تر و چالاك تر شوند. همه چیز برای یك جنگ بزرگتر و سخت تر فراهم است و شما در قالب یك سرباز خبره با جوخه چهار نفره خود وارد این جنگ می شوید. داستان این شماره حتی روی كاغذ هم كلیشه ای است چه برسد به این كه سازندگان كلا بخش تك نفره را همانند بخش های چندنفره طراحی كردند و داستان هیچ تعریف دیگری نمی شود. ای كاش سازندگان همان داستان دست و پا شكسته نسخه قبل را ادامه می دادند.

گرافیك

شاید بتوان قوی ترین بخش LP2 را گرافیك آن دانست. بازی با موتور همیشگی Capcom كه قبلا در Resident Evil 5 استفاده كرده بود، ساخته شده است. محیط های برفی اصلا كیفت خوبی ندارند و وقتی بازی ای مثل Uncharted 2: Among Thieves برف را به زیبایی هر چه تمام تر نشان می دهد، عملا جایی برای LP2 كه هسته اصلی آن به برف وابسته است، نمی ماند. محیط های جنگلی از بافت و جزئیات خوبی برخوردار نیستند، ولی رنگ بندی و نورپردازی به خوبی كار شده اند. جزئیات اسلحه و شخصیت ها در حد بازی های نسل قبل هستند و Akridها و انیمیشن ها هم دقیقا از نسخه اول كپی شده اند (همان بلایی كه سر RE5 آمد). جلوه آب بد نیست و انفجارها هم خیلی خوب و كاملا شبیه به RE5 طراحی شده اند. Draw to Distance عملا با شاخ و برگ درختان جنگل قابل مشاهده نیست و در حالت كلی حرفی برای گفتن ندارد. فیزیك هم تنها به قطع شدن دست و پا و منفجر شدن بشكه های آتشزا ختم می شود.

موسیقی و صدا

موسیقی LP2 خیلی جذاب است. تم های حماسی با ضرب آهنگ بالا خیلی هیجانی كار شده اند و به بدنه ضعیف بازی جان می دهند. صداگذاری اسلحه، محیط و Akridها دقیقا همان Sampleهای LP1 هستند. كار صداگذاری شخصیت ها هر چند خیلی كم است، ولی باز هم جذاب كار شده و دقیقا حس حضور در جنگ را القا می كند. صدای جنگل خیلی بد كار شده و اصلا حس بودن در یك جنگل سرسبز را نمی دهد، این در حالیست كه همین چند وقت پیش بازی Just Cause 2 با صداگذاری فوق العاده طبیعی جنگل حس وصف ناپذیری را خلق كرده بود.

گیم پلی

نسخه اول LP در بخش گیم پلی بسیار هیجانی بود. مبارزه با Akridهای بزرگ و Boss Fightهای هیجانی همراه با جنگ با Pirateها و موجودات ریز دیگر خیلی جذاب بود. در این نسخه، همیشه تیمتان شما را همراهی می كند و عملا حس جذاب تنهایی در دنیای یخی جزیره از بین رفته است. مبارزه با Akridها خیلی آسان شده و اصلا تنوعی ندارد. فقط كافی است نقطه ای زرد رنگ روی بدن آن ها دیده و دستتان را روی دكمه تیراندازی بگذارید. ماموریت ها فوق العاده خسته كننده هستند. سازندگان در بخش تك نفره كاملا به شعور مخاطب توهین كرده اند، چون ماموریت ها دقیقا یك حالت است، همه آدم بدها و هیولاها را بكشید و منتظر منطقه بعد باشید. نه داستانی و نه تنوعی در مرحله وجود دارد كه حداقل كمی از خسته كننده بودن مراحل بكاهد. كنترل بازی مثلا قصد داشته اشكالات نسخه قبل را برطرف كند كه نتیجه افتضاحی بی برو و برگرد شده است. كار با دكمه ها فاجعه است. باید چند دكمه را نگه دارید تا یك عمل ساده انجام دهید. سازندگان حتی به علت كم آوردن دكمه، Start را هم جزو كنترل اصلی گذاشته اند كه با آن Health Bar پر می شود! وجود HB و زنده شدن دوباره آنقدر بازی را آسان كرده كه ممكن است خوابتان ببرد. در این نسخه سازندگان مشخص است كه قصد داشتند با خلق یك بازی چندنفره همانند Gears of War پولی به جیب بزنند كه نتیجه فاجعه ای بیش نیست. شما چه در بخش تك نفره و چه در بخش چندنفره با یك بازی دقیقا مشابه رو به رو هستید. چیزی مثل Left 4 Dead با این تفاوت كه هیچ ارزشی در آن وجود ندارد. تیم 4 نفره شما در بخش تك نفره به دلیل هوش مصنوعی افتضاح در سطح یك جلبک دریایی احمق هستند. هوش مصنوعی دشمنان هم دست كمی از آن ها ندارد. اگر فكر می كنید كه ممكن است در بخش چندنفره بازی چیزی برای گفتن داشته باشد، سخت در اشتباه هستید. Modهای بی مصرف و سیستم كلی این بخش همراه با سرورهای ضعیف و مشكلات Live آن عملا بازی كردن در این بخش را غیر ممكن كرده است. واقعا جای تاسف است که شخصیت هایی مثل البرت وسكر (Albert Wesker)، ماركوس فنیكس (Marcus Fenix) و دامنیك سانتیگو (Dominic Santiago) در این بازی حضور دارند. در كل LP2 در زمینه گیم پلی و كنترل به بنجلی بی مصرف تبدیل شده كه ارزش حتی یك لحظه امتحان كردن را هم ندارد.

نتیجه

در كل Capcom واقعا هوادارهای نسخه قبل را با LP2 ناامید كرد. این شركت در سال گذشته واقعا ضعیف كار كرده بود. عناوین بی مصرف و كم فروشی مثل Bionic Commando ،Dark Void و حالا هم LP2. بازی RE5 كه از اصل و سبك اصلی خود دور شد و LP2 هم در همه زمینه ها به یك شكست كامل تبدیل شده است. در نهایت باید گفت LP2 در میان عناوین عظیم این ماه به لعنت خدا هم نمی ارزد.